درسنامه فهم حديث
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ١٥٢

ألا إنَّ فِي التَّباغُضِ الْحالِقَه، لا أعْني حالِقَه الشَّعْرِ وَ لکِنْ حالِقَه الدّينِ؛ [١] هان! دشمني با يکديگر زداينده است. مقصودم زداينده مو نيست، که زداينده دين است. و در نقلي ديگر مي‌خوانيم: إياکُمْ وَ الْبِغْضَه لِذَوي أرْحامِکُمُ الْمُؤمِنينَ، فَإِنَّهَا الْحالِقَه لِلدّينِ؛ [٢] از دشمني با خويشاوندان مؤمن خود بپرهيزيد، که دين‌زداست.

دو

. احاديث بهاي انسان حديث مشهور امام علي:«قيمَه کُلِّ امْرِئٍ ما يُحْسِنُهُ»، [٣] در باره بهاي انسان، داراي ترجمه‌هاي درست و نادرستي است: اين حديث در الفقيه [٤] و الإرشاد [٥] با واژه يُحْسِنُ به جاي يُحْسِنُهُ نقل شده است. سيدرضي اين حديث را سخني بي بديل خوانده است که حکمتي هم‌سنگ آن نيست و نمي توان برايش بهايي معين کرد. اين حديث بر سر زبانهاست و ترجمه هاي گوناگون آن چنين‌اند: [٦] ارزش هر کس به چيزي است که برايش ارزش قائل است. بهاي هر مردي به اندازه نيکي اوست. بهاي هر شخصي به اندازه اعمال نيک اوست.


[١] . الکافي، ج ٢، ص ٣٤٦، ح ١ (از مسمع بن عبدالملک)؛ مفيد، الأمالي، ص ١٨١، ح ٢ (از ابن‌سنان و هر دو از امام صادق عليه السلام)؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ١٣٢، ح ١٠١.[٢] . دعائم الإسلام، ج ٢، ص ٣٥.[٣] . نهج البلاغه، حکمت ٨١.[٤] . من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٨٩، ح ٥٨٣٤.[٥] . الإرشاد، ج ١، ص ٣٠٠.[٦] . براي آگاهي از نشاني سه ترجمه نخست، ر.ک : لوح فشرده منهج النور (ترجمه‌ها و شرحهاي نهج البلاغه) از مرکز تحقيقات کامپيوتري علوم اسلامي، قم.