درسنامه فهم حديث
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٢٠٠

شِئْتَ مِنْ قَلِيلِ الْخَيرَ وَ کَثِيرِهِ، فَإِنَّهُ يقْبَلُ مِنْکَ. » [١] به امام صادق عليه السلام گفتم: حديثي براي ما روايت شده که شما گفته ايد: چون معرفت يافتي هر چه مي خواهي بکن. امام پاسخ داد: آري گفته ام. گفتم: حتي زنا و دزدي يا باده‌نوشي؟ امام جمله استرجاع إِنّا للهِ وَ إِنّا إِلَيهِ راجِعُونَ بر زبان راند و فرمود: به خدا سوگند با ما انصاف نورزيده اند، ما از اعمالمان مؤاخذه شويم و آنها نه! من تنها گفته ام: هر گاه معرفت يافتي، به هر کار خيري خواستي بپرداز، کوچک يا بزرگ، که از تو پذيرفته مي شود. شيخ صدوق روايت ديگرى را نقل مى‌کند. او در روايتي به نقل از فضيل بن عثمان آورده است: سُئِلَ أبو عبدِاللهِ عليه السلام فَقِيلَ لَهُ: إنَّ هؤُلاءِ الأخابِثَ يرْوُونَ عَنْ أبِيکَ، يقُولُونَ إِنَّ أباکَ عليه السلام قالَ: «إذا عَرَفْتَ فَاعْمَلْ ما شِئْتَ»، فَهُمْ يسْتَحِلّونَ بَعْدَ ذلکَ کَلَّ مُحَرَّمٍ. قالَ: «ما لَهُمْ لَعَنَهُمُ اللهُ؟! إنّما قالَ أبي عليه السلام: إذا عَرَفْتَ الْحَقَّ فَاعْمَلْ ما شِئتَ مِنْ خَيرٍ، يقْبَلُ مِنْکَ .» [٢] به امام صادق عليه السلام گفته شد: اين خبيثها از پدرت روايت مي کنند که فرموده است: چون معرفت يافتي، هر چه مي خواهي بکن، و هر کار حرامي را روا مي شمرند. امام صادق عليه السلام فرمود: چگونه چنين چيزي مي گويند، خداوند لعنتشان کند. پدرم تنها فرود: چون حق را شناختي، هر کار خيري مي خواهي بکن که از تو پذيرفته مي شود.


[١] . الکافي، ج ٢، ص ٤٦٤.[٢] . معاني الأخبار، ص ١٨٢ (باب معني ما روي عن الباقر عليه السلام أنّه قال: «إذا عَرَفْتَ فَاعْمَلْ ما شِئْتَ»).