کتاب حديثي او الوافي است. اين عالم بزرگ از چهار جامع بزرگ روايي شيعه ( ‌الکافي، من لايحضره الفقيه، تهذيب الأحکام و الاستبصار ) براي تأليف کتاب خود استفاده کرده و بدون آنکه آنها را تقطيع کند و تنها با حذف روايات تکراري، به بيان و شرح احاديث مشکل آنها پرداخته است. او خود در مقدمه الوافي چنين مي گويد: احاديث را جمع و تدوين، منظم، مهذّب و مرتب کردم، برايش تفصيل و توضيح ارائه دادم، راه دست‌يابي به روايات و معاني اش را آسان ساختم و تا آنجا که امکان داشته و در توانم بوده است آن را بيان کردم. شرحها را مختصر (و نه طولاني) گفتم و سعي کردم که شرح احاديث مهم را از کتب ديگر بياورم و توفيق يافتم آنها را که با هم تنافي داشتند به هم نزديک سازم و برخي را بر برخي تأويل کنم، به گونه اي که اين تأويل دور و عجيب نباشد، تا قانوني باشد براي مراجعه اهل معرفت به آن و هدايتي براي فرقه ناجيه اماميه. [١] اين عبارت نشان‌دهنده به‌کارگيري روش توجه به خانواده حديث و احاديث هم‌مضمون در تفسير، فهم و حل تنافي روايات است؛ روشي که فيض کاشاني در ادامه سخن خود بدان تصريح مي کند: ... آن را الوافي ناميدم، زيرا که به مهمات و کشف مبهمات پرداخته است، و آن را به کمال انجام دادم. توضيحات لغوي را در جمله هاي متعدد يک باب و يک کتاب، به تکرار آورده ام و توضيحات معنوي را، که نياز به بسط کلام دارد، تکرار نکرده ام. برخي از الفاظ را تفسير کرده ام تا دشواريها و پيچيدگيها را براي جويندگان گشوده باشد و نکات مرموز براي همه قابل فهم گردد. [٢]

[١] . الوافي، ج ١، ص ٧. [٢] . همان.