درسنامه فهم حديث
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٥١

حديث متمايز مي سازد. [١] کار مجلسي اول، بر آوردن احاديث مشابه و شارح و نيز يافتن قرائن مقاميه [٢] و اخباريه [٣] استوار است. [٤] وي به احاديث مشابه از اهل سنّت نيز اشاره مي کند. [٥] مجلسي اول افزون بر بررسي اسناد روايات، به نقد مضموني نيز مي پردازد و کوششهايش را در تأويل و يافتن معنايي مقبول براي اخبار مخالف اجماع و فتواي مشهور فقيهان ارائه مي دهد. [٦] او تعارض روايات را نيز گوشزد مي کند و در صدد حل آنها برمي آيد. [٧] نسخه برداري متعدد از روضه المتقين، اهميت، کارآمدي و استقبال عالمان را از آن نشان مي دهد. [٨] مجلسي اول صحيفه سجاديه را نيز به زبان فارسي و عربي شرح کرده است. شرح عربي رياض المؤمنين و حدائق المتقين نام دارد. او همچنين خطبه متقين و زيارت جامعه کبيره را به فارسي شرح کرده و شيخ آقا بزرگ از شرح کوتاهش بر «حديث صُنْع» (سِتَّه أشْياءَ لَيسَ لِلْعِبادِ فيهِ صُنْعٌ ...) ياد نموده است. [٩]

ويژگيهاي کلي دوره

١. رويکرد دوباره به حديث، همچنين تدوين مجموعه احاديث شيعه، محدّثان را متوجه تعليقه و شرح‌نويسي بر کتب اربعه و نيز صحيفه سجاديه کرد.


[١] . همان، ج ٦، ص ٤١٢ و ٤٧٠.[٢] . قرائن مقاميه، قرينه‌هاي سخن در همان مجلس‌اند، اما از جنس سخن و کلام نيستند.[٣] . قرائن اخباريه يعني آنچه در اخبار شايع است.[٤] . همان، ج ١، ص ٣٤٤ (کلمات الفرج)، ص ٣٦٥ (کرامه الميّت تعجيله) و ج ٦، ص ٤٤٥.[٥] . ر. ک: همان، ج ١، ص ١٦٩، نخستين حديث (باب سواک).[٦] . ر. ک: همان، ج ٦، ص ٥٠٦.[٧] . ر. ک: همان، ج ٦، ص ٢٤٥ ـ ٢٤٣.[٨] . اين کتاب در سال١٣٩٣ ه (١٣٥٢ ش)، به تصحيح سيد حسين موسوي کرماني و شيخ علي پناه اشتهاردي و به ‌وسيله بنياد کوشان پور به چاپ رسيد. براي آگاهي بيشتر از اين شرح ارزشمند، ر. ک : مجله علوم حديث، شماره ٣٤، مقاله (تلاشهاي علامه مجلسي در فهم متن)، و شماره ٣٥، مقاله ( از مفهوم تا مقصود). [٩] . الذريعه، ج ٤، ص ٩٦.