براى فهم متن حديث، بايد به كتاب هاى لغت كهن و معتبر مراجعه كرد. از اين رو كتب مهم لغت را گزارش مى کنيم.[١] در اين گزارش از کتاب المعجم العربي، نوشته رياض قاسم، مقدمه دكتر عطّار، بر صحاح جوهرى [٢] و معجم الادباء اثر مشهور ياقوت حموى استفاده کرده‌ايم. گفتنى است بيشتر كتب لغت، بر اساس مادّه كلمه مرتّب شده اند. اين بدان معناست كه بايد با تجزيه كلمه مورد جستجو، حروف زايد را کنار بنهيم و حروف اصلى حذف شده را بازگردانيم. همچنين نياز است حروف قلب شده و تبديل يافته را بشناسيم و اين دو، آشنايى كامل با قواعد اعلال و ادغام ، در علم صرف را مى طلبد.

١. كتاب الجيم، اسحاق بن مرار شيبانى (م٢١٣)

اين كتاب به شعر عرب و شواهد لغت بيش از هشتاد قبيله عرب استنادكرده است.

[١] ١. مشتاقان اطّلاع بيشتر را ارجاع مي‌دهيم به: المعجم العربى، بحوث فى المادّه والمنهج والتطبيق، رياض زكى قاسم، لبنان: دارالمعرفه، ١٤٠٧ق، اوّل؛ وي مهم ترين كتب لغت را بر اساس ترتيب تاريخى مرتّب كرده و از كتاب الجيم شروع و با معجم الأفعال المتعدّيه بحرف تمام كرده است.[٢] . آقاى غلامرضا فدايى عراقى، اين مقدّمه را به طور جداگانه ترجمه کرده و کتابخانه مجلس شوراي اسلامي آن را در سال ١٣٧٧ شمسي به چاپ رسانده است.