همان طور كه ملاحظه شد ، آنچه در باره حجاب هاى خداوند متعال روايت شده است ، به پنج دسته تقسيم مى شوند : دسته اوّل ، احاديثى هستند كه تأكيد دارند بين خدا و خلق ، حجابى نيست . اين احاديث ، ناظر به صفت «الظاهر» خداوند متعال هستند كه اين صفت ، در شمارى از احاديث ، بدين گونه تبيين شده است : الظّاهِرُ لِقُلوبِهِم بِحُجَّتِهِ . [١] با حجّت خويش بر دل هايشان ظاهر است . الظّاهِرُ بِعجائِبِ تَدبيرِهِ لِلنّاظِرينَ . [٢] با تدبيرهاى شگفتش ، بر ناظران ، ظاهر است . دسته دوم ، احاديثى اند كه دلالت مى كنند بر اين كه خداوند متعال ، با اين كه حجاب ندارد ، محجوب است . اين احاديث ، ناظر به صفت «الباطن» خدا هستند كه در سخن امام على عليه السلام چنين توضيح داده شده است : الباطِنُ بِجَلالِ عِزَّتِهِ عَن فِكرِ المُتَوَهِّمينَ . [٣] به جلال عزّتش از انديشه خيال پردازان ، پنهان است .

[١] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٤ (خداشناسى) ص ١٩٨ ح ٣٥١٣ . [٢] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٤ (خداشناسى) ص ٥٢٤ ح ٣٧٩٥ . [٣] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٤ (خداشناسى) ص ٥٢٤ ح ٣٧٩٥ .