دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧
فراوانى در وجود انسان براى آشنايى با آفريدگار جهان هست كه انسان نمى تواند حقيقتا خودشناس ، امّا خداناشناس باشد .
اقسام احاديث دعوت به خودشناسى
احاديث اسلامى ، با الهام گرفتن از قرآن ، فراوان بر خودشناسى تأكيد دارند . اين احاديث را مى توان به چهار دسته تقسيم كرد :
١ . ارزش خودشناسى
دسته اوّل ، احاديثى هستند كه خودشناسى را با ارزش ترينِ شناخت ها معرّفى مى كنند ، مانند آنچه از امام على عليه السلام روايت شده است كه : أَفضَلُ المَعرِفَةِ مَعرِفَةُ الإِنسانِ نَفسَهُ . [١] برترين شناخت ، خودشناسى است . المَعرِفَةُ بِالنَّفسِ أَنفَعُ المَعرِفَتَينِ . [٢] سودمندترينِ دو شناخت ، خودشناسى است . أَفضَلُ الحِكمَةِ مَعرِفَةُ الإِنسانِ نَفسَهُ . [٣] برترين حكمت ، خودشناسى است . غايَةُ المَعرِفَةِ أَن يَعرِفَ المَرءُ نَفسَهُ . [٤] نهايت شناخت ، خودشناسى است . مَعرِفَةُ النَّفسِ أنفَعُ المَعارِفِ . [٥]
[١] ر . ك : غرر الحكم : ج ٢ ص ٣٨٦ ح ٢٩٣٥ . [٢] ر . ك : غرر الحكم : ج ٢ ص ٢٥ ح ١٦٧٥ . [٣] ر . ك : غرر الحكم : ج ٢ ص ٤١٩ ح ٣١٠٥ . [٤] ر . ك : غرر الحكم : ج ٤ ص ٣٧٢ ح ٦٣٦٥ . [٥] ر . ك : غرر الحكم : ج ٦ ص ١٤٨ ح ٩٨٦٥ .