دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٧
١٤٤.امام على عليه السلام : پيوستن به خدا ، در گسستن از مردم است .
١٤٥.امام على عليه السلام : تو هرگز به خالق نمى پيوندى ، مگر آن گاه كه از خلق بِبُرى .
٦ / ٦
ولايت و دوستى اهل بيت عليهم السلام
١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما وسيله تقرّب به خدا و رسيدن به خشنودى خدا هستيم . عصمت و خلافت و هدايت ، مختصّ ماست و نبوّت و ولايت و امامت ، در ميان ماست . ما كان حكمتيم و دروازه رحمت و درخت عصمت . ماييم كلمه تقوا و نمونه برين و حجّت بزرگ تر و آن دستگيره استوارترين كه هر كس بدان چنگ زند ، نجات مى يابد .
١٤٧.امام على عليه السلام : با توحيد خداوند و اطاعت از كسى كه او شما را به اطاعت از وى فرمان داده است ، به خدا نزديك شويد و عقد زنان كافر را نگه نداريد .[١]
١٤٨.امام رضا عليه السلام : هر كه دوست دارد كه خدا را بى پرده ببيند و خدا نيز بى پرده به او بنگرد ، بايد آل محمّد را دوست بدارد و از دشمن آنان بيزارى بجويد ، و از امام مؤمنان آنان پيروى كند . در اين صورت ، چون روز قيامت شود ، خداوند بى پرده به او مى نگرد و او خدا را بى پرده مى بيند .
[١] اين جمله ، كنايه از عقد و پيمان و جز آن است كه انسان را در برابر كافر و هر كسى كه خدايش نمى پسندد ، ملتزم و متعهّد مى كند .