٤٦٣.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ :پيامبر خدا هر گاه مى خورد يا مى آشاميد ، مى گفت : «سپاس ، خداوندى را كه غذا و آب مى دهد و آن را مى گواراند ، و برايش راه خروجى قرار داده است» .

٤٦٤.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو اُمامه ـ :پيامبر صلى الله عليه و آله پس از آن كه سفره اش برچيده مى شد ، مى گفت : «سپاس فراوان و پاك و خجسته ، خداوند را ؛ سپاسى هماره و پيوسته كه از آن استغنا نمى جوييم ، اى پروردگار ما!» .[١]

٤٦٥.الشكر ، ابن ابى الدنيا ـ به نقل از اَنَس ـ :پيامبر خدا چون غذايش را مى خورد ، مى گفت : «سپاس ، خداوندى را كه به من خوراك و آب داد و هدايتم فرمود و مرا [با نعمت هايش] به هر آزمون نيكويى آزمود . سپاس ، خداوندِ روزى دهِ نيرومند استوار را .[٢] بار خدايا! هر خوبى اى را كه به ما عطا كردى و روزىِ ما قرار دادى ، از ما باز مگير و ما را از سپاس گزارانت قرار ده» .

٤٦٦.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ :پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه غذايش را تمام مى كرد ، مى گفت : «سپاس ، خدايى را كه ما را آب و غذا داد و مسلمانمان قرار داد» .

[١] در باره معانى محتمل ديگرى كه براى بخش پايانىِ اين دعا برشمرده اند ، ر .ك : نيل الأوطار : ج ٦ ص ٥١ ، تحفة الأحوذى : ج ٩ ص ٢٩٧ ، الأذكار النَّوَوية : ص ٢٣٥ ، عون المعبود : ج ١ ص ٢٣٥ . [٢] متين : هر چيز محكم و نيرومند كه هيچ ضعف و سستى به او راه نيابد . وصف خداوند به نيرومندى و متانت ، بدان معناست كه او بر هر چيزى در كمال توانايى و اقتدار است (مجمع البحرين : ج ٣ ص ١٦٧٠ مادّه «متن») .