دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٥
٤ / ٣
انديشيدن در پيدايش جهان
قرآن
«آيا از هيچ ، آفريده شده اند ، يا آن كه خود ، آفريدگار [خويش]اند؟ آيا آسمان ها و زمين را [آنان ]آفريده اند؟ نه ؛ بلكه يقين ندارند» .
«خدا آفريدگار هر چيز است» .
«گفت : بلكه پروردگار شما ، [همان] پروردگار آسمان ها و زمين است كه آنها را آفريد ، و من بر اين ، از گواهى دهندگانم» .ر .ك : انعام : آيه ١٤ ، يوسف : آيه ١٠١ ، فاطر : آيه ١ ، زمر : آيه ٤٦ ، شورا : آيه ١١ .
حديث
٩٩.امام على عليه السلام : ستايش ، خداوندى را كه ... حدوث آفريدگانش را دليل بر قديم بودن و هستى خويش قرار داد ... ، و حدوث اشيا را بر ازلى بودنش گواه گرفت ، و ناتوانى اشيا را ـ كه نشان [و ويژگى] آنها قرار داد ـ گواه بر قدرتش ، و نيست شدن را ـ كه فرجام گريزناپذير آنهاست ـ گواه بر جاودانگى خويش .
١٠٠.امام على عليه السلام : ستايش ، خداوندى را كه ستايش خويش را به بندگانش الهام فرمود و آنان را بر شناخت ربوبيتش سرشت ؛ او كه آفريدگانش را دليل بر هستى خويش قرار داد و حدوث مخلوقاتش را نشان بر ازلى بودنش .