دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٩
٢١٣.التوحيد ـ به نقل از طاهر بن حاتم بن ماهويه ـ :به آن پاكيزه مرد (يعنى امام كاظم عليه السلام ) نوشتم : آن چيست كه بدون آن ، شناخت آفريدگار ، ناقص است؟ [در پاسخ] نوشت :«[اين كه] چيزى همانند او نيست . پيوسته شنوا و دانا و بينا بوده و هست ، و آنچه بخواهد ، انجام مى دهد» .
٢١٤.امام رضا عليه السلام ـ در پاسخ سؤال از كمترين مرتبه شناخت ـ :اقرار به اين كه معبودى جز او نيست ، مانند و همتا ندارد ، قديم (ازلى) است ، موجود است و هرگز از بين نمى رود و چيزى همانند او نيست .
٢١٥.امام صادق عليه السلام : برترين فرايض و واجب ترين آنها بر انسان ، شناخت خداوندگار و اقرار به بندگى در برابر اوست ، و حدّ شناخت ، آن است كه [بدانى ]معبودى جز او نيست ، و مانند و نظير ندارد ، و به اين شناخته شود كه او قديم است و موجود به وجودى است كه هرگز ، معدوم نمى شود ، داراى اوصاف است ، بى آن كه [از اين جهت ]شبيهى داشته باشد يا چيزى او را ابطال كند . هيچ چيز همانند او نيست ، و شنوا و بيناست .
٢١٦.امام رضا عليه السلام ـ در فقه منسوب به ايشان ـ :روايت مى كنم كه : شناخت ، عبارت است از : تصديق و تسليم و سرسپردگى در نهان و آشكار . و روايت مى كنم كه : حقّ شناخت ، آن است كه : [شخص] فرمان [او] ببَرَد و نافرمانى نكند ، و سپاس بگزارد و ناسپاسى نكند .