١٥٢.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! مرا از آن كسانى قرار ده كه در راه تو كوشيدند و گامى وا پس ننهادند ، و طريق تو را پوييدند و [ذرّه اى از آن] منحرف نشدند ، و در رسيدن به تو تكيه كردند تا آن كه رسيدند .

١٥٣.امام صادق عليه السلام ـ در دعايى كه به زراره آموخت ـ :بار خدايا! خودت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر خودت را به من نشناسانى ، پيامبرت را نخواهم شناخت . بار خدايا! پيامبرت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر پيامبرت را به من نشناسانى ، حجّت تو را نخواهم شناخت . بار خدايا! حجّتت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر حجّتت را به من نشناسانى ، از دينم منحرف خواهم شد . «ما را به راه راست ، راهنمايى فرما» ـ :

١٥٤.امام رضا عليه السلام ـ در تفسير آيه :درخواست ارشاد به آداب اوست ، و چنگ زدن به ريسمان او ، و تقاضاى شناخت فزون تر پروردگارش و عظمت و كبريايى او .ر . ك : ص ٥٠٥ ح ١٠ .