٥٧.المحاسن ـ به نقل از ابو البلاد ـ :مردى در مسجد مى گذشت و امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام نشسته بودند . يكى از مجلسيان به امام عليه السلام گفت : به خدا ، من اين مرد را دوست مى دارم ! امام باقر عليه السلام به او فرمود : «پس ، اين را به او اعلام كن ؛ زيرا اين كار ، دوستى را پايدارتر مى سازد و براى الفت ، بهتر است» .

٤ / ١١

ازدواج

٥٨.علل الشرائع ـ به نقل از عبد اللّه بن يزيد ـ :يزيد بن سلام برايم گفت كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد : بفرماييد كه چرا شب را «لَيْل» گفته اند؟ فرمود : «چون مردها را با زنان الفت مى دهد .[١] خداوند عز و جل شب را مايه الفت و پوشش ، قرار داده است و اين ، سخن خداوند عز و جل است ، آن جا كه مى فرمايد : «و شب را پوشش قرار داديم و روز را براى معاش [شما ]نهاديم» » .

٥٩.امام هادى عليه السلام ـ در خطبه عقد ازدواج ـ :امّا بعد ، خداوند عز و جل وصلت[٢] را مايه الفت دل ها و نسبت خويشاوندى قرار داد . به واسطه آن ، ارحام را به هم پيوند داد و آن را موجب رأفت و مهربانى قرار داد ؛ «و در آن ، نشانه هايى براى دانايان است» .

[١] علّامه مجلسى قدس سره مى گويد : از اين خبر پيداست كه «ليل» ، مشتقّ از «مُلايلة» است به معناى الفت و موافقت ؛ امّا نزد لغت شناسان ، عكس اين معنا مشهور است . فيروزآبادى مى گويد : «ل يلتُه» يعنى : او را براى يك شب ، اجير كردم . «عامَلَه ملايلةً (مانند مياوَمةً) [يعنى : روزانه با او معامله كرد]» و مى تواند توجّه دادن به اين نكته باشد كه اصل «ليل» ، سَتر (پوشاندن) است (بحار الأنوار : ج ٥٨ ص ١٥٨ و ج ٥٩ ص ٢) . [٢] وصلت ، از اختلاط و آميزش به وجود مى آيد و شبيه خويشاوندى است و محصول ازدواج است .