دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١
٤٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه سفره جمع شد ، بگو : «سپاس ، خداوند را كه پروردگار جهانيان است . بار خدايا! اين غذا را نعمتى قرار ده كه شكرش به جاى آورده شده باشد» .
٤٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بعد از سير شدن از غذا و آب بگويد : «سپاس ، خداوندى را كه مرا غذا داد و سيرم كرد و آبم داد و سيرابم نمود» ، همانند روزى كه از مادرش متولّد شده ، از گناهانش پاك مى گردد .
٤٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، بنده را به سبب خوردن يا نوشيدنى كه بر آن خداوند را سپاس مى گويد ، به بهشت مى بَرَد .
٤٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند از بنده اى كه غذايى بخورد و او را براى آن سپاس بگويد ، يا آبى بنوشد و او را بر آن سپاس گزارد ، خشنود مى شود .
٤٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس غذايى بخورد و سپس بگويد : «خداوند را سپاس كه اين غذا را به من خوراند و بى آن كه توش و توانى داشته باشم ، آن را روزىِ من كرد» ، گناهان گذشته و حال [ و آينده] او آمرزيده مى شود .
٤٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس وقتى غذايش را تمام كرد ، بگويد : «سپاس ، خداوندى را كه مرا خوراك داد و سير كرد ، و آبم داد و سيرابم نمود ، بى آن كه مرا توش و توانى [در اين خصوص] باشد» ، شكر آن غذا را به جا آورده است .