٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ :اى على! خداوند ، دين را به ما ختم كرد ، چنان كه با ما آغازش نمود ، و به واسطه ما ميان دل هاى شما ، پس از دشمنى و كينه توزى ، الفت مى افكند .

٤٦.امام باقر عليه السلام : چون پيامبر خدا رحلت كرد ، آل محمّد ، درازترين شب را سپرى كردند... . در اين حال بودند كه يكى نزد آنان آمد كه خودش را نمى ديدند ؛ ولى سخنش را مى شنيدند . گفت : «سلام و رحمت و بركات خدا بر شما ، اى اهل بيت! ... شما اهل اللّه عز و جل هستيد ؛ همانها كه به واسطه وجودشان ، نعمتْ كامل گشت ، و تفرقه به اتّحاد گراييد ، و وحدت (همبستگى) به وجود آمد . شما اولياى او هستيد . پس ، هر كه شما را به ولايت (دوستى) گرفت ، رستگار شد و هر كه در حقّ شما ستم كرد ، نابود گشت» .

٤٧.امام صادق عليه السلام : ما خاندان، نعمتى هستيم كه خداوند به بندگان عطا كرد ، و به واسطه ما اختلاف آنان به ائتلاف گراييد ، و به واسطه ما خداوند ، ميان دل هايشان الفت انداخت ، و آنان را كه دشمن يكديگر بودند ، به برادر تبديل كرد .

٤٨.الكافى ـ به نقل از عمّار ساباطى ـ :به امام صادق عليه السلام گفتم : كدامين بهتر است : عبادت پنهانى با امامى غايب در دولت باطل ، يا عبادت در ظهور حق و دولت آن با امامى آشكار؟ فرمود : «به خداوند سوگند ، عبادت به صورت پنهانى با امام غايبتان ، بهتر است ...» . گفتم : قربانت گردم! پس به نظر شما ما كه امروز تحت امامت و اطاعت شما هستيم و اعمال ما بر اعمال ياران دولت حق و عدالت ، برتر است ، نبايد آرزو كنيم كه از ياران قائم عليه السلام باشيم و حق ، آشكار [و حكم فرما] شود؟ فرمود : «سبحان اللّه ! آيا شما دوست نداريد كه خداوند متعال ، حق و عدالت را در جهان ، آشكار گرداند و وحدت كلمه (عقيده) پديد آورد و ميان دل هاى پراكنده ، الفت اندازد و خداوند عز و جل را در روى زمينش نافرمانى نكنند و حدود و احكام خدا در ميان خلقش اجرا شود؟!» .