١٥٩٢.أنساب الأشراف : هنگامى كه شب بر حسين عليه السلام و يارانش ، سايه افكند، آنان ، همه شب را به نماز و تسبيح و آمرزش خواهى ايستادند و دعا و گريه و زارى كردند .

١٥٩٣.مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : شب ، در رسيد و حسين عليه السلام ، شب عاشورا را به ركوع و سجود و گريه و آمرزش خواهى و تضرّع و زارى پرداخت و يارانش ، زمزمه هايى [ بدون وقفه ]مانند آواى زنبور عسل داشتند .

١٥٩٤.الملهوف : حسين عليه السلام و يارانش ، آن شب را به راز و نياز و ركوع و سجود و قيام و قعود و زمزمه هايى مانند زنبور عسل گذراندند . در آن شب ، ٣٢ تن از لشكر عمر بن سعد ، به آنان پيوستند . نماز فراوان و داشتن كمالات ، شيوه حسين عليه السلام در طول زندگى اش بود.

١٥٩٥.البدايه و النهاية ـ به نقل از حارث بن كعب و ابو ضحّاك ، از امام زين: حسين عليه السلام و يارانش ، همه شبشان را نماز خواندند و آمرزش خواستند و دعا و گريه و زارى كردند . سواران نگهبان دشمن ، به فرماندهى عَزرَة بن قيس اَحمَسى ، پشت آنها مى چرخيدند. همچنين حسين عليه السلام ، تلاوت مى كرد: «و البته كسانى كه كافر شده اند ، نبايد تصوّر كنند اين كه به ايشان مهلت مى دهيم ، براى آنان نيكوست . ما فقط به ايشان ، مهلت مى دهيم تا بر گناه [ خود ] بيفزايند ؛ و [ آن گاه ] عذابى خفّت آور خواهند داشت . خداوند ، بر آن نيست كه مؤمنان را به اين [ حالى ] كه شما بر آن هستيد، وا گذارد ، تا آن كه پليد را از پاك ، جدا كند ...» تا آخر آيه . [١]

[١] ادامه آيه چنين است : «... و خداوند ، بر آن نيست كه شما را از غيب ، آگاه سازد ؛ امّا خداوند ، از ميان فرستادگان خويش ، برخى را به خواست خويش برمى گزيند . پس به خدا و فرستادگانش ايمان بياوريد و البته اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد ، پاداشى بزرگ خواهيد داشت» .