عبد الرحمان بن عبد ربّه انصارى ، كه از وى با نام هاى : عبد الرحمان بن عبد ربّه خَزرَجى و عبد الرحمان بن عبد رب نيز ياد شده است ، از ياران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، [١] امام على عليه السلام و امام حسين عليه السلام بوده است . در باره وى ، گفته شده : امير مؤمنان ، او را تربيت كرد و به او ، قرآن آموخت . يكى از سوابق درخشان آن مرد بزرگ ، اين بود كه وقتى امام على عليه السلام در كوفه ، جمعى از ياران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را سوگند داد كه هر كس سخنان ايشان را در غدير خُم ، به گوش خود شنيده است ، بلند شود و شهادت دهد ، يكى از كسانى كه از جا برخاست و در كنار ديگرانْ شهادت داد ، عبد الرحمان بود . [٢] در جريان شوخى كردن ياران امام حسين عليه السلام با يكديگر در آستانه شهادت نيز ، به نام وى اشاره شده است . [٣] نام عبد الرحمان ، در زيارت هاى «ناحيه مقدّسه» و «رجبيّه» نيامده است .

[١] نقل مستقيم حديث غدير توسّط وى، دلالت بر صحابى بودن او مى كند .[٢] ر . ك : دانش نامه امير المؤمنين عليه السلام ، ج ٢ ص ٣٢٢ (بخش سوم / فصل دهم / سوگند دادن هاى على عليه السلام ) .[٣] ر . ك : ص ٧٣ (فصل يكم / استقبال از شهادت با روى باز) .