بر پايه گزارش هايى كه گذشت ، مى توان چنين نتيجه گيرى كرد كه : ١ . چينش و آرايش خيمه هاى همراهان امام عليه السلام ، به صورت هِلالى بوده است كه خيمه هاى اهل حرم ، در بخش ميانى آن قرار داشته و دو سوى آن ، تا ميدان نبرد ، كشيده شده بوده است . اين دو طرف ، احتمالاً خيمه هاى ياران بوده كه به دليل حضور ساكنان آن در ميدان نبرد ، غالبا خالى بوده است و از آنها به عنوان سنگر يا ديوار دفاعى ، استفاده مى شده است كه در نهايت ، به دستور عمر بن سعد ، به آتش كشيده شدند . ٢ . خيمه هاى ياران امام عليه السلام ، با ميدان نبرد ، فاصله چندانى نداشته اند . اين مطلب ، در گزارش هاى ديگر از صحنه نبرد نيز ديده مى شود ، چنان كه در گزارش مربوط به شهادت على اكبر عليه السلام ، آمده است : او را از قتلگاهش آوردند و در برابر خيمه هايى كه در مقابلش مى جنگيدند ، گذاشتند . [١] ٣ . اهل بيتِ امام عليه السلام ، از نزديك ، شاهد جانبازى عزيزان خود ، و قساوت و بى رحمىِ دشمنان بوده اند . از اين رو ، مى توان حدس زد كه بر زنان و كودكانى كه ديده اند عزيزانشان در جلوى چشم آنها قطعه قطعه مى شوند ، چه گذشته است!

[١] ر. ك : ج ٥ ص ٣٥١ ح ١٥١١ .[٢] ر. ك : ج ٥ ص ٣٦٤ ح١٥١٩ .[٣] ر. ك : ص ٦١ ح ١٦٠٥.[٤] ر. ك : ص ٦١ ح ١٦٠٥.[٥] ر. ك: ص ٦٣ ح ١٦٠٥.[٦] ر . ك : ص ٨٤ (فصل دوّم / سخنى در باره شمار دو سپاه) .[٧] ر. ك : ص ١٥٣ ح ١٦٥٦ .[٨] ر. ك: ص ١٥٣ ح ١٦٥٦ .[٩] ر . ك : ص ١٥٣ ح ١٦٥٦.[١٠] ر . ك : ج ٧ ص ١٧ ح ١٧٦٤ .