١٧٠٣.المناقب، ابن شهرآشوب : حُر ، به ميدان مبارزه آمد و چنين رَجَز مى خواند : {٠ من ، بى گمان آزاده ام و پناه ميهمانان [ امّا ] گردن شما را با شمشيرمى زنم . ٠} {٠ به جانبدارى از بهترين ساكن سرزمين خَيف بر شما ضربه مى زنم و در اين كار ، هيچ ستمى نمى بينم. ٠} آن گاه ، چهل و دو سه تن از آنان را كُشت .

١٧٠٤.مثير الأحزان : با سندم نقل مى كنم كه حُرّ بن يزيد رياحى به حسين عليه السلام گفت : هنگامى كه عبيد اللّه ، مرا به سوى تو روانه كرد و از كاخ [ حكومتى ] بيرون آمدم ، از پشتِ سرم ندا رسيد : «اى حُر! تو را به نيكى ، بشارت باد» . من [ به سوى صدا ] رو كردم ؛ امّا كسى را نديدم و گفتم: خدايا! اين ، چه بشارتى است، در حالى كه من [ براى جنگ ]به سوى حسين عليه السلام مى روم؟! و پيروى از تو ، به فكرم نمى رسيد . امام عليه السلام فرمود: «به پاداش و نيكى رسيدى» .