حَجّاج بن مَسروق جُعْفى ، كه برخى از منابع ، وى را حَجّاج بن مَسرور ناميده اند ، يكى ديگر از ياران باوفاى سيّد الشهدا عليه السلام است كه در عاشورا ، به شرف شهادت ، نائل آمد . وى ، همان كسى است كه امام حسين عليه السلام ، او را نزد عبيد اللّه بن حُرّ جُعْفى فرستاد تا از او بخواهد كه به يارى امام عليه السلام بيايد ، [١] و در جريان برخورد سپاه حُرّ بن يزيد با امام عليه السلام ، به دستور امام عليه السلام ، اذان ظهر را گفت و منابع ، او را به عنوان مؤذّن حسين عليه السلام معرّفى كرده اند . [٢] وى ، روز عاشورا ، با خواندن اين اشعار ، به صف دشمن حمله كرد تا به لقاء اللّه پيوست : ٠ به پيش ، كه تو ، هم هدايت شده اى و هم هدايت كننده امروز ، جدّت پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدار مى كنى ٠ ٠ آن گاه ، پدر سخاوتمندت ، على عليه السلام را همان كه ما ، او را وصى [ پيامبر ] مى شناسيم . ٠ ٠ و حسنِ نيكوكارِ پرهيزگارِ وفادار را و [جعفر] داراى دو بال [ در بهشت ] ، جوان مردِ دلير را ٠ ٠ و [حمزه] شير خدا ، شهيد جاويدان را . ٠ در «زيارت ناحيه» ، آمده است : سلام بر حَجّاج بن مَسروق جُعْفى ! نام وى در «زيارت رجبيّه» هم آمده است .

[١] ر. ك : ج ٥ ص ٢٦٩ (بخش هفتم / فصل هفتم / يارى خواستن از عبيد اللّه بن حُر) .[٢] ر. ك : ج ٥ ص ٢١٩ (بخش هفتم / فصل هفتم / بسته شدن راه بر امام عليه السلام توسّط حرّ).