٣٨١٩.الأمالى ، صدوق ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، از امام حس: امير مؤمنان عليه السلام فرمود : «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» ، آيه اى از سوره آغازينِ قرآن (سوره حمد) است و آن ، هفت آيه است كه كامل كننده اش «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيم» است . شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى گويد: خداوند عز و جل به من فرمود : اى محمّد! «به تو، آيات هفتگانه (سوره فاتحة الكتاب) و قرآن بزرگ را عطا كرديم» و امتنان بر من به دادن فاتحة الكتاب را در برابر همه قرآن بزرگ ، قرار داده است . فاتحة الكتاب ، شريف ترين چيز در ميان گنجينه هاى عرش است و خداوند ، محمّد صلى الله عليه و آله را بدان ، ويژه و بزرگ داشته است و هيچ يك از پيامبرانش، بجز سليمان عليه السلام را با او در اين ويژگى ، شريك نكرده است . به سليمان عليه السلام از اين سوره، «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» را [و نه همه آن را] عطا كرد . مگر نمى بينى كه از بِلقيس چنين حكايت مى كند : «نامه اى ارجمند براى من آمده است، و آن، از سليمان است و [مضمون] آن ، چنين است : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» ؟ هان! هر كس آن را بخواند در حالى كه به دوستى محمّد و خاندان پاكش معتقد و مطيع فرمان آن دو (قرآن، و محمّد و خاندانش ) و مؤمن به ظاهر و باطنشان باشد ، خداى عز و جل در برابر هر كلمه اش به او يك حَسَنه (ثواب) مى دهد كه هر حَسَنه اى ، از دنيا و همه آنچه از اموال و دارايى هاى گوناگون كه در آن هست ، برتر است و هر كس به قرائت كننده آن گوش بسپارد ، به اندازه يكْ سومِ پاداش قارى را دارد . پس بايد هر يك از شما از اين خير در دسترستان، بسيار بر گيرد كه آن ، غنيمت است ، و مباد كه فرصتش برود و حسرتش بر جان هايتان بنشيند !» .