٣٦٥٤.كتاب من لا يحضره الفقيه ـ به نقل از سالم ، از امام صادق عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام به تنهايى وصيّت كرد و على عليه السلام به حسن عليه السلام و حسين عليه السلام هر دو ، وصيّت كرد و حسن عليه السلام ، پيشواى حسين عليه السلام بود . مردى روز عرفه بر حسن عليه السلام وارد شد، در حالى كه ايشان، غذا مى خورد و حسين عليه السلام روزه بود . بعد از درگذشت حسن عليه السلام ، روز عرفه بر حسين عليه السلام وارد شد، در حالى كه ايشان غذا مى خورد و على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام روزه داشت . آن مرد به حسين عليه السلام گفت : بر حسن عليه السلام وارد شدم، در حالى كه غذا مى خورد و تو روزه بودى و سپس ، بر تو وارد شده ام و روزه نيستى ؟! حسين عليه السلام فرمود : «حسن عليه السلام [آن زمان]، امام بود و روزه نگرفت تا روزه عرفه ، سنّت نشود و مردم [به عنوان يك عمل واجب] بِدان تأسّى نكنند، و چون در گذشت ، من امام هستم و خواستم كه روزه من ، سنّت نگردد و مردم، بدان تأسّى نكنند» .