٣٧٦٠.الاحتجاج ـ از امام كاظم ، از پدرانش ، از امام حسين ، از ام: [پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ]ده سال بر سرْانگشتانش ايستاد تا آن جا كه پاهايش ورم كرد و صورتش زرد شد . ايشان، همه شب را به عبادت مى ايستاد، تا آن كه در اين باره به او عتاب شد و خداوند عز و جل فرمود : «طا ها . ما قرآن را بر تو نفرستاديم تا خود را هلاك كنى» ؛ بلكه براى آن است كه با آن ، خوش بخت شوى .

١ / ٦

دوام تصميم بر اطاعت

٣٧٦١.الإقبال ـ از امام حسين عليه السلام ، در دعاى عرفه منسوب ب: خداى من ! تو مى دانى كه هر چند طاعتم ادامه دار و قطعى نيست ، امّا محبّت و تصميمم ادامه دار است .

١ / ٧

نكوهش اعتماد بر اطاعت

٣٧٦٢.الإقبال ـ از امام حسين عليه السلام ، در دعاى عرفه منسوب ب: خداى من ! حُكمت نافذ است و خواسته چيره ات ، براى [هيچ] سخنگويى جاى سخن و براى [هيچ ]قدرتمندى جاى كار، نگذاشته است . خداى من! چه طاعت ها كه بنا نهادم و چه حالت ها كه استوار داشتم و عدالت تو ، اعتمادم را بر آنها از ميان بُرده و لطف تو ، آن [اعتماد] را به من، باز گردانده است .