٣٦٣٦.كمال الدين ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، از امام عل: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «اى على! تو و امامان از نسل تو ، پس از من ، حجّت هاى خدا بر خلق او هستيد و نشانه هاى هدايت در ميان مردمان . هر كس يك تن از شما را انكار كند ، مرا انكار كرده است و هر كس يكى از شما را نافرمانى كند ، مرا نافرمانى كرده است و هر كس به يك نفر از شما جفا كند ، به من جفا كرده است و هر كس به شما بپيوندد ، به من پيوسته است و هر كس از شما اطاعت كند ، از من اطاعت كرده است و هر كس با شما دوستى كند ، با من دوستى كرده است و هر كس با شما دشمنى ورزد ، با من دشمنى ورزيده است ؛ زيرا شما از گِل من آفريده شده ايد و من از شمايم» .

٣٦٣٧.كفاية الأثر ـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در آمدم و چون متفكّر و غمگين و اندوهگين بود ، پرسيدم : اى پيامبر خدا! چه شده است كه تو را انديشناك مى بينم ؟ فرمود : «اى پسر عزيزم ! روح الأمين (جبرئيل) ، نزد من آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! [خداى ]والاى برتر ، به تو سلام مى رساند و مى فرمايد : تو پيامبرى ات را تمام كردى و روزگارت را به پايان بردى . پس اسم اكبر [خدا] و ميراث علمى و آثار علم نبوّت را نزد على بن ابى طالب بگذار كه من ، زمين را رها نمى كنم ، جز آن كه در آن ، عالِمى باشد كه طاعت و ولايت من ، با او شناخته شود، كه من ، آگاهى از غيب را از نسل تو نمى گُسلم ، همان گونه كه از نسل ديگر پيامبرانِ ميان تو و آدم نگسستم » . گفتم : اى پيامبر خدا ! پس از تو چه كسى اختياردار اين كار است ؟ فرمود : «پدرت على بن ابى طالب ، برادر و جانشين من است و پس از على ، حسن ، فرمان رواست و سپس ، تو و نُه فرزندت ، دوازه امامى هستيد كه ولايت را در اختيار داريد . سپس ، قائم ما قيام مى كند و دنيا را از انصاف و عدل ، آكَنده مى سازد ، همان گونه كه از بيداد و ستم ، آكنده شده است و سينه گروهى را كه مؤمن و پيرو او هستند ، تسلّى مى دهد» .