٣٦٥٧.المحاسن ـ به نقل از زيد بن اَرقَم ـ: حسين بن على عليه السلام فرمود : «هيچ يك از پيروان ما نيست كه صدّيق (مؤمن راستين) و شهيد نباشد» . گفتم : فدايت شوم ! چگونه چنين مى شود ، در حالى كه توده آنها در بسترهايشان مى ميرند ؟ فرمود : «آيا در كتاب خدا، در سوره حديد نخوانده اى : «و كسانى كه به خدا و فرستادگانش ايمان آوردند ، آنان ، نزد پروردگارشان، صدّيقان و شهيدان هستند» » ؟ گفتم : گويى تا كنون اين آيه از كتاب خدا را هرگز نخوانده ام ! فرمود : «اگر شهيدان ، فقط كسانى بودند كه تو مى گويى (كسانى كه در جنگ شهيد مى شوند) ، تعداد شهيدان ، اندك بود» .

٣٦٥٨.تفسير فرات ـ به نقل از ابو جاريه و اَصبغ بن نُباته ـ: هنگامى كه مروان ، امير مدينه بود ، براى مردم، سخن گفت و به امير مؤمنان عليه السلام ، ناسزا گفت ... . حسين عليه السلام [ چون خبردار شد]، خشمگينانه برخاست و بر مروان در آمد و به او فرمود : «اى پسر زنِ كبودْچشم! [١] و پسر زن شپش خوار ! تو به على ناسزا مى گويى ؟! ... . آيا از آنچه در باره تو و يارانت ، و نيز آنچه [از قرآن] در باره على عليه السلام است ، باخبرت نكنم ؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد : «كسانى كه ايمان آوردند و كار شايسته كردند ، به زودى [خداوند] رحمان ، براى آنها [در دل ديگران ]محبّتى مى نهد» . اين ، براى على عليه السلام و پيروان اوست . «ما آن را بر زبان تو آسان كرديم تا تنها پرهيزگاران را بدان بشارت دهى» . پيامبر صلى الله عليه و آله ، بشارتِ آن را به على بن ابى طالب عليه السلام داد» .

[١] زرقا دخترموهب، مادربزرگ پدرى مروان و از زنانِ صاحب پرچم بود كه علامت خانه هاى زنان بدكاره بود.