٣٨٣٦.مُسند ابى يَعلى ـ به نقل از ابو حَورا ـ: امام حسين عليه السلام فرمود : «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، جملاتى به من آموخت كه آنها را در قنوت نماز وَتْر بگويم : پروردگارا! مرا در زُمره ره يافتگان ، ره بنما و در زمره عافيت مندان ، عافيت ده و در زُمره كسانى كه سرپرستى شان را به عهده دارى ، سرپرستى كن و در آنچه به من داده اى ، بركت ده و از شرّ آنچه حكم كرده اى ، نگاهم دار ، كه تو حكم مى رانى و بر تو حكم نمى شود و تو هر كه را دوست بدارى ، خوار نمى دارى . خجسته و والا باد پروردگارِ ما! » .

١٠ / ١٢

دعاى امام عليه السلام پس از نماز طواف

٣٨٣٧.ربيع الأبرار : ديده شد كه حسين عليه السلام گِرد كعبه طواف كرد . سپس به مقام ابراهيم عليه السلام [١] رفت و نماز خواند . پس از آن ، گونه اش را بر مقام نهاد و گريست و گفت : «بنده كوچكت بر درگاهت ايستاده است . گدايت بر درت ايستاده است . بينوايت بر درگاه توست» . اين را بارها تكرار كرد و سپس باز گشت .

[١] مقام ابراهيم ، همان سنگى است كه اثر پاى ابراهيم عليه السلام بر آن نقش بسته است . در حديث آمده كه ميان آن و رُكن حجر الأسود ، قبر بسيارى از پيامبران است .