٣٧٥٣.إثبات الهداة ـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: نزد امام حسين عليه السلام نشسته بودم كه عربى باديه نشين آمد و گفت : تنها شترم، گم شده است و تو فرزند پيامبر خدايى . مرا به آن ، راه نمايى كن . امام عليه السلام فرمود : «به فلان جا برو كه در آن جاست و شيرى هم در برابرش ايستاده است» . باديه نشين، رفت و او را در همان جا و به همان گونه كه امام عليه السلام فرموده بود، يافت.

١٥ / ٧

خبر دادن از جُنُب بودن اَعرابى

٣٧٥٤.الخرائج و الجرائح ـ به نقل از جابر جُعفى ، از امام زين العابدين علي: عربى باديه نشين به مدينه رفت تا آنچه را از دلايل [امامت پدرم] حسين عليه السلام شنيده بود ، بيازمايد. چون نزديك مدينه رسيد ، استمنا كرد و داخل مدينه شد و با همان حالِ جنابت ، بر حسين عليه السلام وارد شد. حسين عليه السلام به او فرمود : «اى باديه نشين! آيا شرم نمى كنى كه با حال جنابت ، بر امام خود، وارد مى شوى؟! شما عرب هاى باديه ، چون خلوت مى كنيد ، استمنا مى كنيد» .