٣٥٦٠.كمال الدين ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، از پدرش ام: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «من ، در ميان شما دو چيز گران بها به جا نهادم : كتاب خدا و خاندانم، [يعنى ]اهل بيتم . آن دو، هيچ گاه از هم جدا نمى شوند تا آن كه در [قيامت و در كنار ]حوض [كوثر]، بر من در آيند» .

٣٥٦١.الكافى ـ به نقل از حكم بن عُتَيبه ـ: مردى امام حسين عليه السلام را كه آهنگ كربلا داشت، در ثَعلَبيه ديد . بر او در آمد و سلام داد . امام حسين عليه السلام از او پرسيد : «كجايى هستى ؟» . گفت : اهل كوفه ام . امام عليه السلام فرمود : «هان ! به خدا سوگند ، اى مرد كوفى! اگر تو را در مدينه مى ديدم ، جاى پاى جبرئيل عليه السلام را در خانه مان و جايگاه نزول او بر جدّمان را به تو نشان مى دادم . اى مرد كوفى ! آيا آبشخور علمِ مردم ، نزد ما باشد و آن گاه ، آنها بدانند و ما ندانيم ؟! اين ، نشدنى است» .

٣٥٦٢.شواهد التنزيل ـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين ، از پدرش امام ح: ماييم مستضعف ، ما تحت سلطه هستيم و ماييم خاندانِ پيامبر خدا . هر كه ما را يارى دهد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را يارى داده است و هر كه ما را وا نهد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را وا نهاده است . ما و دشمنانمان ، گِرد مى آييم «در روزى كه هر كس ، هر عمل خيرى انجام داده ، حاضر مى يابد» .