٣٥٤٨.نزهة الناظر : مُنذِر بن جارود ، از كنار حسين عليه السلام گذشت و به ايشان گفت : خدا مرا فدايت كند ، اى فرزند پيامبر خدا ! در چه حالى هستى ؟ فرمود : «در حالى هستيم كه عرب بر عجم مى بالد كه محمّد صلى الله عليه و آله از آنهاست و عجم هم ، بدان گردن نهاده است و قريش ، برترىِ ما را مى فهمد و به روى خود نمى آورد . از ديگر گرفتارى هاى اين امّت ، آن است كه اگر آنان را فرا بخوانيم ، اجابتمان نمى كنند و اگر آنها را وا گذاريم ، به وسيله غير ما هدايت نمى يابند» .

٣٥٤٩.الفتوح ـ از امام حسين عليه السلام در پاسخش به مروان ، وق: «ما از آنِ خداييم و به او باز مى گرديم!» . حال كه امّت به فرمان روايى چون يزيد، گرفتار آمده است ، بايد فاتحه اسلام را خواند .

٣٥٥٠.الملهوف : امام حسين عليه السلام ، در پاسخش به مروان ـ هنگامى كه مروانْ او را به بيعت با يزيد، فرمان داد و گفت : اين ، براى دين و دنياى تو بهتر است ـ فرمود: « «ما از آنِ خداييم و به او باز مى گرديم!» . حال كه امّت به فرمان روايى چون يزيد، گرفتار آمده است ، بايد فاتحه اسلام را خواند . شنيدم كه جدّم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود : خلافت بر خاندان ابو سفيان، حرام است » . [در اين جا] سخن ، ميان او و مروان، بالا گرفت تا اين كه مروان ، خشمگينانه باز گشت .