جانشينى هارون نسبت به موسى (ع) در امت او و ياور و معاون و شريك‌بودن او در كارهايش، كه همه اين مناصب (به جز منصب نبوّت) براى جانشين پيامبر (ص)، على (ع) نيز ثابت است. بنابراين، آن حضرت خليفه بلافصل رسول خدا (ص) و عهده‌دار رسالتهاى الهى او به جز پيامبرى بوده است.
ج- حديث غدير خم‌ حديث غدير خم كه به حديثِ ولايت كبرى‌ و اكمال دين و اتمام نعمت و رضايت پروردگار معروف است «١»، يكى از گوياترين اسناد حقّانيّت على و فرزندان معصوم او (ع) در امر خلافت و امامت بعد از پيامبر (ص) مى‌باشد.
رسول خدا (ص) در حجة الوداع در راه بازگشت از حجةالوداع از جانب خدا دستور يافته بود تا على (ع) را به جانشينى خود معرفى كند.
فرمان الهى صريح و بسيار جدى بود، زيرا در متن فرمان تصريح شده كه عدم ابلاغ آن مساوى با عدم ابلاغ رسالت است. «٢» از اين رو، آن حضرت دستور داد تا همه حجاج شهرها و كشورهاى اسلامى كه در حال حركت بودند در محل غدير خم گردهم آيند. آن حضرت بر بالاى منبرى از جهاز شتران قرار گرفت. خطبه‌اى ايراد كرد و در ضمن آن مسلمانان را به پيروى از كتاب خدا و اهل بيتش سفارش كرد. آنگاه بعد از گواهى خواستن از همگان مبنى بر اينكه از آنان نسبت به خودشان سزاوارتر (اولى‌) است، على (ع) را طلبيد و دست او را بالا برد و چنين فرمود:
«فَمَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، اللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَاخْذُلُ مَنْ خَذَلَهُ» «٣»