مى‌دهد كه رسول اكرم (ص) اين كلام را در مواقع مختلف طى دوران رسالت و به طور مكرر بازگو كرده است. آن حديث چنين است:
«انى تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلَيْنِ احَدُهُما اكْبَرُ مِنَ الْآخَرِ كِتابَ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ الَى الْارْضِ وَ عِتْرَتى‌ اهْلُ بَيْتى وَ انَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ» «١» من در ميان شما دو چيز گرانبها و سنگين مى‌گذارم كه يكى بزرگتر از ديگرى است:
كتاب خدا (قرآن) كه ريسمان كشيده از آسمان تا زمين است، و عترتم اهل بيتم، آنها هرگز از همديگر جدا نمى‌شوند تا اينكه در روز قيامت كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.
همان طور كه در شأن نزول آيه تطهير پيرامون مصاديق اهل بيت آورديم، در اينجا هم مراد از اهل بيت، جز على (ع) و فاطمه (س) و فرزندان آنان نخواهد بود و ديگران، مثل زنان پيامبر (ص)، را شامل نمى‌شود. «٢» اين حديث در برخى از نقلها از صراحت بيشترى برخوردار است و در آن پيامبر (ص) تصريح كرده كه:
«اگر به اين دو (كتاب خدا و اهل بيتم) چنگ بزنيد، و از آنها اطاعت كنيد گمراه نمى‌شويد، پس بر آنها پيشى نگيريد كه هلاك مى‌شويد، و از آنها بازنمانيد كه هلاك مى‌شويد، به آنها چيزى ياد ندهيد، كه آنها از شما داناترند.» «٣» بنابراين، حديث‌ثقلين، دليل قاطع و روشنى‌است كه رسول خدا (ص)، على (ع) وفرزندان معصوم او را به امامت برگزيده است؛ چون آنان را همتاى قرآن قرار داده و پيوند اين دو را ناگسستنى اعلان كرده است، به طورى كه تفكيك اين دو از هم و پيروى از يكى و دورى از ديگرى را موجب‌گمراهى از مسيرهدايت و دورى از اسلام ناب محمدى (ص) دانسته است.
ب- حديث منزلت‌ حديث منزلت نيز از جمله احاديث معتبر و متواترى است كه اكثر منابع معتبر روايى‌