درس سيزدهم: ماهيت مرگ‌ مرگ آغاز زندگى اخروى‌ مرگ، امرى يقينى است. مردم جهان با همه اختلاف مسيرها و روشهايى كه دارند، از هر جا شروع كنند، سرانجام در يك نقطه، به هم مى‌رسند و آن پايان زندگى است، خواه زندگى توأم با فقر باشد يا توانايى، همراه با خوشبختى باشد يا بدبختى. مردم جهان با تمام تفاوتهاى فكرى خويش، در حتمى بودن وقوع مرگ اتفاق نظر دارند و تعبير يقين از مرگ در قرآن، شايد اشاره‌اى باشد به همين مطلب «١»، آنجا كه مى‌فرمايد:
«وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقينُ» «٢» پروردگار خويش را عبادت كن تا يقين (مرگ) به تو برسد.
«وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدّينِ حَتَّى اتينَا الْيَقينُ» «٣» و روز جزا را تكذيب مى‌كرديم تا يقين (مرگ) به ما رسيد.
مرگ از ديدگاه على (ع)
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«مرگ در نظر من، مانند نوشيدن شربت‌خنكى‌است كه انسان در روز بسيار گرم بياشامد.» «٤» معارف دينى ١٢٦ كيفيت جان دادن ص : ١٢٥