تو اى روح آرام يافته، به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است. پس داخل شو در بندگانم و در بهشتم وارد شو! - در بهشت سخن لغو و گناه آلودى نشنوند. «١» دورى از گناه، بيهوده‌گرى، دروغها، تهمتها و خيانتها برترين لذت معنوى است و همچنين غم نداشتن، جزو نعمتهايى است كه اهل بهشت از آن برخوردار هستند و چنين به آنها خطاب مى‌شود:
«ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ» «٢» داخل بهشت شويد كه نه ترسى داريد و نه غمناك مى‌شويد.
و آنها خدا را شكر مى‌كنند و مى‌گويند:
«الْحَمْدُ للَّهِ الَّذى‌ اذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ» «٣» ستايش خدايى را كه غم را از ما زايل كرد.
كليدهاى بهشت‌ براى وارد شدن به بهشت، امورى لازم است كه از آنها به كليدهاى بهشت تعبير مى‌شود:
١- صبر:
«وَالَّذينَ صَبَروُا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ ... اولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ» «٤» آنان كه شكيبايى ورزيدند به طلب خشنودى پروردگارشان ... براى آنان در عاقبت سرايى نيكو است.
پايان سوره فرقان سيمايى از بندگان شايسته خدا ترسيم كرده و اوصاف زيادى را براى آنان برشمرده‌است و در آخر مى‌فرمايد: پاداش اينان غرفه‌هاى بهشت است چون صبر پيشه كردند. «٥» درباره اولياى خدا، حضرت على (ع)، فاطمه، حسن و حسين صلوات اللَّه عليهم‌