درس پنجم: وظايف و اهداف پيامبران‌ طبق براهينى كه براى لزوم نبوت ذكر كرديم روشن مى‌شود كه براى پيامبران وظايف و اهدافى است كه پاره‌اى از آنها گذشت. ناگفته نماند كه ممكن است بعضى از انبيا برخى از اين وظايف و اهداف را نداشته باشند. آن وظايف عبارت است از:
١- دعوت به شناخت و پرستش خدا قرآن‌ معارف دينى ٥٢ ٧ - حكومت و قضاوت ص : ٥٢ كريم مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَا النَّبِىُّ انَّا ارْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذيراً و داعِياً الَى اللَّهِ بِاذْنِهِ وَ سِراجاً مُنيراً» «١» اى پيامبر، ما تو را گواه (گواه امّت) و نويد دهنده و اعلام خطر كننده و دعوت‌كننده به سوى خدا به اذنش و چراغى نورافشان فرستاديم.
در ميان همه فرازهايى كه در اين آيه آمده، پيداست كه شناخت و پرستش خدا تنها چيزى است كه مى‌تواندهدف اصلى به شمار آيد و پيامبران قيام به دعوت مى‌كنند تا با فراهم شدن همه زمينه‌ها و مقدمات، شناخت و پرستش خدا محقق گردد.
«وَ لَقَدْ بَعَثْنا فى كُلِّ امَّةٍ رَسُولًا انِ اعْبُدُوا اللَّهَ» «٢» همانا در ميان هر امّتى فرستاده‌اى را برانگيختيم تا- به آنان بگويد- خدا را بپرستيد.