و آن جان دادنى كه بر كافر آسان باشد براى اين است كه پاداش كارهاى نيكش در دنيا به او داده شود تا به عالم آخرت وارد شود و چيزى جز آنچه موجب عذابش شود براى او نباشد يعنى راحت مردن كافر، به خاطر تصفيه حسابى است كه خداوند نسبت به كارهاى نيك او انجام مى‌دهد؛ چون بعضى از كافران در زندگى كارهاى مثبتى دارند كه آسان مردن پاداش عمل آنهاست.
د- افراد بدى كه به سختى جان مى‌دهند:
اين اولين سيلى و شكنجه الهى بدكاران، توسط مأموران خداست، قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ» «١» اى پيامبر! اگر مى‌ديدى هنگامى كه فرشتگان، كافران را قبض روح مى‌كنند، در حالى كه به صورت و پشت آنان مى‌زنند و به آنها مى‌گويند بچشيد عذاب سوزنده را.
و نيز مى‌فرمايد:
«الَّذينَ تَتَوَفَّيهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمى‌ أَنْفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا الس معارف دينى ١٣١ رخدادهاى عالم برزخ ص : ١٣٠ َّلَمَ ما كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ بَلى‌ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» «٢» كسانى كه با كفر و گناه، به خود ظلم كردند، وقتى كه فرشتگان آنان را قبض روح مى‌كنند (خود را باخته و) تسليم مى‌شوند (و مى‌گويند) ما كار بدى نكرده‌ايم. آرى! همانا خداوند به آنچه انجام مى‌داديد آگاه است.
انسانى كه در تمام عمرش حيله و دروغ را پيشه خود كرده، حتى در لحظه مرگ هم از اخلاق زشت خود دست برنمى دارد و به خداوند و فرشتگان نيز در حساس ترين لحظات دروغ مى‌گويد.