خلاصه درس‌ ولايت و حكومت فقيه، از ولايت حقيقى خداوند سرچشمه مى‌گيرد و در طول آن است و مراد از آن سرپرستى و اداره نظام اسلامى و نظارت بر اجراى احكام الهى است. ولايت فقيه از دو راه عقل و روايت اثبات مى‌شود.
روايت «اللَّهُمَّ ارْحَمْ خُلَفايى‌» شامل كسانى است كه شناخت عميق نسبت به قرآن و حديث دارند و به معارف و احكام اسلامى آگاهى اجتهادى داشته و آنها را در ميان مردم گسترش مى‌دهند. اين افراد خلفاى پيامبر (ص) هستند، همان خلفاى عادل و واجد شرايط كه در مقام زعامت و حكومت، جانشين پيامبر مى‌باشند.
همچنين روايت «الْفُقَهاءُ حُصُونُ الْاسْلامِ» بر اين نكته دلالت دارد كه مى‌بايد فقهاى عادل، حافظ و نگهبانِ تمام احكام اسلامى باشند و زمينه‌اى را فراهم آورند كه بتوانند از اسلام و احكام فردى و اجتماعى و حكومتى آن، حفاظت نمايند.
منظور از «امناء الرّسل» كسانى هستند كه در كارها و شؤونى از پيامبران كه قابليت «انتقال» را دارند، مورد اعتماد و اطمينان پيامبران هستند.
لذا اين سه روايت فوق به خوبى بر مسأله ولايت فقيه دلالت دارد.
پرسش‌ ١- ولايت فقيه چه نوع ولايتى است؟ توضيح دهيد.
٢- روايت «اللهم ارحم خلفايى» را به صورت كامل نوشته و دلالت آن را بر ولايت فقيه بيان كنيد.
٣- صحيحه قداح چگونه در بحث ولايت فقيه مورد استفاده قرار گرفته است؟
٤- روايت «الفقهاء حصون الاسلام» به چه صورت مورد استناد قرار مى‌گيرد؟
٥- روايت «الفقهاء امناء الرسل» از كيست و شامل چه افرادى مى‌گردد؟