معارف دينى - علی نوری، علیرضا؛ ابراهیم زاده، عبد الله - الصفحة ١٥٥
گريز گناهكاران از گناه گناهكاران، هرچه كمك مىطلبند، كسى به ياريشان نمىشتابد و آنان سعى مىكنند گناه خويش را به دوش اين و آن بيفكنند و به كسانى رو مىكنند و مىگويند:
«لَوْ لا انْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنينَ» «١» اگر شما در دنيا نبوديد، ما راه حق را پيش مىگرفتيم، (شما مانع شديد).
پاسخ مىشنوند:
«أَنَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى» «٢» آيا ما راه هدايت را بر شما سد كرديم!؟
گناهكاران مىگويند: خداوندا! ما تقصيرى نداريم؛ ما دنباله رو بزرگان و رهبرانمان بوديم! آنها ما را گمراه كردند! «٣» پروردگارا! ايشان ما را گمراه كردند پس به ايشان عذاب دو برابر از آتش بده. خداوندمىفرمايد: بر هر كدام دو برابر است. «٤» نه تنها عذاب رهبران فاسد دو برابر است؛ چون هم كج رفتند و هم ديگران را به كجروى خواندند، بلكه عذاب شما نيز دو برابر است، چون دو گناه انجام داديد. خود كج رفتيد و با پيروى خود از رهبران فاسد، آن ستمگران را نيز، تأييد و تشويق كرديد. «٥» گناهكاران به رهبران فاسد مىگويند: ما كه عمرى پاى پرچم شما بوده، تسليم بىچون و چراى شما در دنيا بوديم، (امروز) آيا شما ما را از چيزى از عذاب خدا بىنياز مىكنيد؟! «٦» و آنها در جواب گويند: