درس هشتم: امامت از ديدگاه قرآن‌ قرآن كريم در آيه‌هاى متعددى به طرح مسأله امامت از جهات گوناگون پرداخته و زواياى مختلف آن را مطرح نموده است. آنچه اكنون مورد نظر مى‌باشد امامت و ويژگيهاى امام از ديدگاه قرآن است. قبل از ورود در بحث، معناى لغوى امام و ولى را بررسى مى‌كنيم.
معناى لغوى امام و ولى‌ واژه امام به معناى جلودار و اقتداء شونده است. «١» راغب مى‌گويد:
«الْامامُ الْمُؤْتَمُّ بِه‌ انْساناً كانَ يُقْتَدى‌ بِقَوْلِهِ اوْ فِعْلِهِ، اوْ كِتاباً اوْ غَيْرَ ذلِكَ مُحِقّاً كانَ اوْ مُبْطِلًا» «٢» امام، پيروى شونده است چه انسان باشد كه به سخن و عمل او اقتدا شود يا نوشته «٣» يا غير آن، حق «٤» باشد يا باطل «٥».
اما واژه «ولى»، در لغت به معناى سرپرست و اداره كننده امر، و نيز به معناى دوست‌