آسمانهايى كه شكاف ندارند. «١» آسمانى كه آب رسانى انسانها و زمين را به عهده دارد. «٢» آسمانى كه با ستارگان آرايش داده شده است. «٣» امّا همين آسمانها هنگام برپايى قيامت، ويژگيهاى خود را از دست داده، سست مى‌شوند. «٤» به جاى انسجام، گسسته مى‌شود. «٥» آن همه زيبايى به صورت دود درمى‌آيد. «٦» همچون مس گداخته شود. «٧» شكافها برمى‌دارد. «٨» جريان و حركت مى‌يابد. «٩» همچون طومار، درهم پيچيده مى‌شود. «١٠» دگرگونى خورشيد و ماه‌ خورشيدى كه پر نور و حرارت بود. «١١» خورشيدى كه با نورش مورد سوگند خداوند قرار گرفت. «١٢» خورشيد و ماهى كه با حساب دقيق، به كار مشغولند، «١٣» نظامشان موقت است نه دائم. پس آن اجل به سرآيد و نظام فرو پاشد و خورشيد و ماه همچون آسمان و زمين، دگرگون شوند. آنگاه كه خورشيد تاريك مى‌گردد. «١٤» ماه نيز (چون تابع خورشيد است) نور خود را از دست مى‌دهد. «١٥» معارف دينى ١٤٦ بهشت و برخوردارى از نعمتها ص : ١٤٣