خلاصه‌ شيعه براى اثبات امامت ائمه (ع) به دلايل عقلى و نقلى استدلال كرده است.
قرآن كريم معارف دينى ٩٩ ديدگاه اهل سنت درباره حضرت مهدى(عج)
ص : ٩٩ در آيه تطهير، مصاديق واقعى معصومين از اهل بيت پيامبر (ص) را معرفى كرده است، زيرا شأن نزول آيه در مورد على و فاطمه و حسن و حسين (ع) است.
آيه تبليغ، حجت را بر همگان تمام كرده است؛ زيرا آشكارا به رسول اكرم (ص) فرمان داده است تا به طور رسمى على (ع) را (طبق شأن نزول آيه) به عنوان امام معصوم و جانشين به حق آن حضرت به مردم اعلان كند و پيامبر (ص) نيز چنين كرد و در محل غدير خم وصى بلافصل خويش را به آنان معرفى كرد. آنگاه آيه اكمال دين در تأييد و تحكيم آن نازل گرديد.
و از سنت، «حديث ثقلين»، از جمله احاديث معتبر و متواترى است كه دليل قاطع و روشنى بر امامت على و فرزندان معصوم او (ع) مى‌باشد. زيرا در ضمن آن رسول اكرم (ص) پيوند قرآن و اهل بيتش را ناگسستنى اعلان نموده و باقى ماندن مسلمانان بر طريق هدايت و اسلام راستين را تنها در سايه پيروى از هر دوى اينها ممكن دانسته است.
«حديث منزلت» نيز باتوجه به اسناد و مدارك موجود، متواتر و سندش قطعى است و مراد پيامبر (ص) از تشبيه على (ع) به هارون (ع) فقط جانشينى او در ايام كوتاه عزيمت به غزوه تبوك نبوده است، زيرا اگر چنين بود، لزومى نداشت كه آن حضرت با چنين تعبير جامعى همه مناصب خويش را براى وصى خويش به جز نبوت اثبات كند، چون روشن بود كه در آن وقت على (ع) پيامبر نبوده و جاى چنين شبهه‌اى نيز نبوده است.
«حديث غدير» گوياترين و معتبرترين دليل شيعه بر اثبات امامت بلافصل على (ع) بعد از پيامبر (ص) است و سند حديث غدير نيز با وجود آن همه مدارك و شواهد روايى، تفسيرى و تاريخى فريقين متواتر و قطعى است.