درس نهم: دلايل شيعه بر اثبات امامت على (ع) بعد از پيامبر (ص)
شيعه براى اثبات امامت على (ع) و يازده فرزندش دلايل زيادى از عقل و كتاب و سنت دارد، كه به تبيين آنها مى‌پردازيم.
دليل عقلى‌ ١- لزوم عصمت امام و انحصار عصمت در على (ع)
شيعه، امامت را متمم نبوّت و امام را تداوم‌بخش رسالت براى تحقق اهداف عالى اسلام و قرآن مى‌داند. از اين رو، همه شؤون پيامبر (ص) به جز شأن نبوت و ابلاغ وحى الهى را براى امام ضرورى مى‌شمارد كه آن شؤون عبارتند از: امامت و رهبرى، مرجعيت و كارشناس دينى و قضاوت و داورى.
همچنين به همان دليلى كه پيامبر (ص) براى امامت و رهبرى صحيح و هدايت مردم و نيز براى ابلاغ پيام آسمانى اسلام و بيان احكام الهى، بويژه براى قضاوت و داورى و پى‌ريزى حكومتى بر پايه عدل و قسط اسلامى، ضرورت داشت از هر جهت معصوم باشد، به همان دليل ضرورت دارد كه امام جانشين او نيز داراى اين ويژگى مهم عصمت باشد. زيرا دور از عقل است كه بگوييم بعد از پيامبر (ص) ديگر آن ملاكها و معيارهاى ارزشى الهى در گزينش جانشين او از اعتبار ساقط است و هر كس كه از هر راهى توانسته خلافت و جانشينى پيامبر (ص) را تصاحب كند او خليفه مسلمين است! بنابر همين دلايل است كه شيعه مى‌گويد بعد از رسول خدا (ص) جز على (ع) نه كسى داراى ويژگى عصمت بوده و نه شايسته مقام امامت است و نه مى‌تواند آن را ادعا كند؛