موسى (ع) «١» داشت. و از اين نوع است آنچه كه به پيامبران در خواب وحى مى‌شود؛ مانند خوابى كه ابراهيم (ع) در آن براى ذبح اسماعيل مأموريّت يافت. «٢» ج- گاهى وحى به وسيله فرشته‌اى كه حامل پيام است، انجام مى‌گيرد و فرشته آسمانى سخن خدا را حكايت مى‌كند كه قرآن يا بخشى از آن به اين طريق به وسيله جبرئيل بر پيامبر اسلام (ص) نازل شده است.
«نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْامينُ عَلى قَلْبِكَ» «٣» روح الامين (جبرئيل) آن (قرآن) را بر قلب تو نازل كرد.
قرآن معارف دينى ٦٣ تعريف عصمت ص : ٦٢ با اشاره به مراحل «٤» سه گانه مى‌فرمايد:
«وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ الَّا وَحْياً اوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ اوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ» «٥» خداوند با بشرى سخن نمى‌گويد جز از راه وحى (بدون واسطه) يا از پشت حجابى يا رسولى را مى‌فرستد تا به اذن خداوند آنچه مى‌خواهد وحى مى‌كند.
علامه طباطبايى مى‌نويسد: روايات زيادى داريم كه همان گونه كه جبرئيل بر پيامبر اكرم (ص) نازل مى‌شد كه قسم سوم از وحى است، در خواب هم به ايشان وحى مى‌شد كه از نوع دوم است و نيز بدون واسطه به ايشان وحى مى‌شد كه قسم اول است. «٦» اعجاز معجزه كارى است كه به اذن خداوند بر خلاف عادت و طبيعت توسط پيامبر واقع مى‌شود و با ادعاى نبوت همراه است، بگونه‌اى كه ديگران از آوردن مثل آن عاجزند.
چون كسان ديگرى هم غير از انبيا بوده و هستند كه كارهاى شگفت‌انگيز انجام‌