معارف دينى - علی نوری، علیرضا؛ ابراهیم زاده، عبد الله - الصفحة ٤٤
شخصيت پدر و مادر همچنان تنها مرجع معتبر و الگوى افكار و اعتقادات باقى مىمانند. آنچه در فطرت انسان اصالت دارد، همان نياز انسان به الگوهاى معتبر است. ليكن در زمان كودكى به خاطر نبود بلوغ فكرى، پدر و مادر را از آن جهت كه پدر و مادر او هستند، تنها الگوى معتبر مىشناسد، بعد كه وارد محيط مدرسه يا دانشگاه شد، ممكن است الگوهاى معتبرترى بيابد و افكارى را كه در محيط خانواده داشت رها كند. پس رفتن به دنبال الگوهاى معتبر از اعماق روان انسان سرچشمه مىگيرد و حكمتش اين است كه الگو نقش مهمى در افكار و رفتار انسان دارد. آنچه مهم است پيدا كردن الگوهاى باارزشى است كه انسان را در رسيدن به سعادت ابدى يارى كنند و طبيعى است كه اگر الگوهاى رفتار، اشتباهات و انحرافاتى داشته باشند، به آسانى به ديگران انتقال مىيابد.
خلاصه اينكه در تأثير الگوهاى ارزشى بر افراد جامعه، جاى شك و شبههاى نيست.
براى استفاده كردن از اين حالت روانى و فطرى در جهت صحيح و مطلوب، بايد الگوهاى شايستهاى را در جامعه معرفى كرد تا ديگران خود را با افكار و رفتار آنها تطبيق دهند. از اين رو، مربى و الگو علاوه بر اينكه بايد فرد كاملى باشد، بايد مورد اطمينان و علاقه نيز باشد تا افرادى كه مىخواهند در سايه او تربيت شوند، بر اساس اصل محاكات، تحت تأثير او قرار گيرند و اين ممكن نيست مگر اينكه از ناحيه يك مبدأ مطمئن و غير قابل ترديدى، كامل بودن آن مربى و الگو از تمام جهات تضمين شده باشد. آيا چنين كسى جز «پيامبر معصوم» كه از طرف خداى جهان به عنوان مربى و راهنما تعيين شده و علاوه بر علم سرشار از هرگونه گناه و انحراف و خطا در امان است، مىتواند باشد؟
بنابراين، رسيدن به هدف آفرينش و تكامل انسان در جنبههاى اخلاقى و تربيتى بدون بعثت انبيا ممكن نيست و خدايى كه ما را براى اين هدف مقدس آفريده، بطور مسلم چنين مربيانى را براى ما فرستاده است.
در ضمن، اين موضوع نيز بخوبى روشن مىشود كه پيامبران بايد از جنس خود ما باشند- نه فرشته و نه موجود ديگرى- زيرا همان طور كه بيان شد، مربيان اخلاق بيشتر از راه اصل محاكات در روح ديگران نفوذ مىكنند و اين در صورتى ممكن است كه