درس چهارم: لزوم بعثت انبيا ١- هدايت انسانها به سوى كمال‌ خداوند انسان را آفريده تا با افعال اختيارى خود مسير تكاملش را به سوى كمال نهايى [قرب به خدا] بپيمايد و هر حركت ارادى و اختيارى نيازمند به معرفت و شناخت است. از اين رو شناخت كمال و راه رسيدن به آن ضرورى و لازم است اما آيا انسان خود مى‌تواند به اين شناختها دست يابد؟ ابزارهاى شناخت او بدين منظور چيست؟ توانايى هر يك از اين ابزارها در چه حد است؟ و ...
پاسخ: انسان از قواى حس و عقل بر خوردار است؛ هر يك از اينها نوعى از نيازهاى بشرى را رفع مى‌كند. با به كارگيرى حواس از رنگها، شكلها، مزه‌ها، بوها، ... آگاه مى‌شود يعنى حس كه يكى از ابزارهاى شناختى انسان است، تنها امور جزئى مادى را درك مى‌كند.
اما عقل كه يكى ديگر از ابزارهاى شناختى انسان است هر چند در مسايل نظرى تعدادى از قضايا را بطور بديهى درك مى‌كند و مقدارى از مسايل ارزشى را نيز حلّ مى‌نمايد امّا اولًا عقل به تمام واقعيات بويژه به واقعيات و حقايق عالم آخرت، راه ندارد و ثانياً در آنچه هم درك مى‌كند، در غير بديهيات ممكن است خطا كند در حالى كه شناخت راه كمال و برنامه‌اى كه زندگى ابدى انسان را در تمام ابعاد ترسيم كند تنها با شرايط زير امكان پذير است.
١- آگاهى كامل از نظام آخرت و هدف والاى انسان در آن.
٢- آگاهى از تمام اسرار وجودى و گرايش‌هاى مادى و معنوى و استعدادهاى انسان و راهِ جهت دادن به آنها در رابطه با هدف نهايى.