معارف دينى - علی نوری، علیرضا؛ ابراهیم زاده، عبد الله - الصفحة ١٥٢

را فربه مى‌كند و نه از گرسنگى مى‌رهاند. «١» نه چيز خنكى مى‌چشند و نه نوشيدنى گوارايى «٢» جز آبى سوزان و مايعى از چرك و خون «٣» در ميان بادهاى كشنده و آب سوزان قرار دارند؛ «٤» در سايه دودهاى متراكم و آتش‌زا «٥» كه نه خنك است و نه آرامبخش «٦»؛ و زندان سختى براى كافران است؛ «٧» دوزخيان، بهشتيان را صدا مى‌زنند كه مقدارى آب يا از آنچه خدا به شما روزى داده به ما ببخشيد! آنها مى‌گويند: خداوند اينها را بر كافران حرام كرده است. «٨» از طرف ديگر، به نگهبانان جهنّم مى‌گويند: از پروردگارتان بخواهيد يك روز عذاب را از ما بردارد. «٩» همچنين فرياد مى‌كشند «اى مالك دوزخ، پروردگارت ما را بميراند (تا آسوده شويم). مالك مى‌گويد شما در اينجا ماندنى هستيد «١٠» و در آنجا نه مى‌ميرند و نه‌