معارف دينى - علی نوری، علیرضا؛ ابراهیم زاده، عبد الله - الصفحة ١٥١
«... هاؤُمُ اقْرَءُوا كِتابِيَهْ انّى ظَنَنْتُ انّى مُلاقٍ حِسابِيَهْ» «١» كتاب مرا بگيريد و بخوانيد من مىدانستم كه به حسابم مىرسم.
دورنمايى از جهنم جهنّم (: دوزخ) كمي معارف دينى ١٥٧ خلاصه درس ص : ١٥٧ نگاه بزرگى است «٢» كه عذاب آن سخت و پردوام است و بدجايگاه و بد محل اقامتى است؛ «٣» دوزخيان، بر صورتهايشان بسوى جهنّم، جمع مىشوند. «٤» دوزخ، با صدايى پر لهيب، وحشتناك و خشم آلود «٥» و با آتشى شعلهور و سوزان، فراهم و آماده است؛ «٦» آتش آن، زبانه مىكشد «٧» و هر زمان آتش آن فرو نشيند، شعله تازهاى بر آن افزوده مىشود. «٨» بر تمامى كافران احاطه دارد «٩» و آنان با شياطين، در حالى كه به زانو در آمدهاند گرداگرد جهنّم حاضرند. «١٠» از چشمه بسيار داغ و سوزان، به آنان مىنوشانند، «١١» بسترى از آتش جهنّم در زير و پوششى از آتش دوزخ، بر روى ستمكاران است، «١٢» آتش آن، بر دلها غلبه دارد «١٣» و دوزخيان در آنجا آه و ناله مىكشند «١٤» و هر گاه پوستهاى تنشان بريان گردد، پوستهاى ديگرى جاى آن قرار داده مىشود تا (خوب) عذاب بچشند. «١٥» مردم گنهكار و ستمگر، مشركان و معبود آنان و سنگها، هيزم جهنّمند. «١٦» خوراك دوزخيان، چيزى جز خار خشكِ تلخ و بدبو نيست؛ غذايى كه نه آنها