خدمتكارانى از پسران زيباروى بهشتى كه هميشه نوجوانند و پيوسته به خدمت، گرداگرد آنان مى‌گردند؛ «١» و هر گاه به آنان نگاه شود گمان مى‌رود مرواريد پراكنده‌اند. «٢» كوزه‌ها و ظرفهايى مناسب بلورين (پر از غذا و بهترين نوشيدنيها) و جامهاى طلايى و نقره‌اى از شراب ناب بهشتى «٣» كه نه از آن سردرد مى‌گيرند و نه مست مى‌شوند. «٤» با لباسهاى حرير بهشتى «٥» بر فرشهايى با آسترهايى از ديبا و ابريشم بر تختهايى تكيه زده‌اند كه با بهترين و زيباترين پارچه‌هاى سبز رنگ پوشانده شده است «٦» و نه آفتاب را در آنجا مى‌بينند و نه سرما را. «٧» خلاصه آنكه بهشت پر از نعمت است «٨» و نيكوترين قرارگاه و استراحتگاه است «٩» و هر چه دلها مى‌خواهد و چشمها از آن لذّت مى‌برد در بهشت موجود است «١٠» و هر چه تقاضا كنند، آماده و فراهم است و از همه بالاتر، خشنودى و آمرزش پروردگارشان شامل حال آنهاست: «١١» «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فى‌ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ» «١٢» خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغهايى از بهشت وعده داده كه نهرها از زير آن جارى است؛ جاودانه در آن خواهند ماند و مسكنهاى پاكيزه‌اى در بهشتهاى عَدْن (نصيب آنها ساخته) و رضا (و خشنودى) خدا (از همه اينها) برتر است و رستگارى بزرگ همين است.