و نيز فرمود:
«به خدا قسم كه اشتياق فرزند ابوطالب به مرگ، زيادتر از اشتياق طفل به پستان مادر است.» و در هنگام شهادت فرمود:
«فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ» «١» سوگند به خداى كعبه كه رستگار شدم.
همچنين على (ع) فرمود:
چون فرشته مرگ براى قبض روح ابراهيم خليل اللَّه (ع) آمد، سلام كرد، حضرت جواب سلام او را داد و فرمود: آمدى مرا به سوى پروردگارم بخوانى كه به اختيار قبول كنم يا به اضطرار شربت مرگ بنوشم؟ گفت: آمده‌ام با اختيار تو را نزد پروردگارت ببرم، پس اجابت كن!، ابراهيم فرمود: آيا ديده‌اى دوست و يار مهربانى دوست خود را بميراند؟ پاسخ آمد: اى ابراهيم! هيچ، ديده‌اى كه يار مهربانى از ديدار محبوبش گريزان باشد و ملاقات با او را ناپسند دارد، همانا حبيب دوست دارد محبوب خود را ملاقات كند. «٢» عوامل هراس از مرگ‌ با توجه به آيات قرآن كريم و سخنان پيشوايان معصوم (ع) درمى‌يابيم كه مرگ، سبب نيستى انسان نمى‌شود، بلكه انتقال از زندگانى محدود به زندگانى وسيع تر و كامل تر است. ليكن انسان به سبب علل و عواملى از مرگ مى‌هراسد. برخى از آن عوامل عبارتند از:
الف- دلبستگى شديد به دنيا:
يكى از علل عمده هراس از مرگ، علاقه و دلبستگى به دنيا و مظاهر آن است. وقتى انسان محبت شديد به دنيا، اموال، فرزندان و بستگان و خويشان پيدا كرد، جدا شدن از آنها براى او دشوار است.