ج- صحيحه قداح‌ روايت ديگرى كه مناسب است به عنوان تأييدى بر ادّعاى خويش، از آن استفاده كنيم، «صحيحه قداح» «١» است كه از امام جعفر صادق (ع) چنين نقل كرده است:
«انَّ الْعُلَماءَ وَرَثَةُ الْانْبياءِ» «٢» علما و دانشمندان «وارث» پيامبرانند.
مراد از علما در اين روايت «علماى امت اسلام» است به اين صورت كه علما از آن بخش از شؤون رسول اكرم (ص) و انبيا كه قابل انتقال است ارث مى‌برند و يكى از آن شؤونات مسأله حكومت و زعامت است.
د- روايت على بن حمزه‌ در روايتى كه على بن حمزه از امام موسى بن جعفر (ع) نقل كرده است، امام (ع) در تحليل اين مطلب كه با مرگ مؤمن فقيه، شكافى در اسلام رخ مى‌دهد كه هيچ چيز آن را جبران نمى‌كند، چنين فرموده‌اند:
«... فقهاى مؤمن دژهاى اسلامند و براى اسلام نقش ديوارهاى شهر را دارند » «٣» امام (ع) با اين كلام، نگهبانى و حفاظت از عقايد و احكام اسلام را از وظايف فقها بيان كرده است؛ در واقع فقها مأمورند تا هميشه از حدود و ثغور و احكام اسلام محافظت نمايند. بديهى است اگر فقيهى در منزل خود بنشيند و امور حكومتى را در دست نگيرد و در هيچ كدام از امور قضايى و حكومتى مداخله نكند و به اصطلاح دست به سياه و سفيد نزند به او حافظ اسلام و «حصن اسلام» نمى‌گويند. «٤» امام امت در توضيح اين روايت فرموده است:
«اين كه فرموده‌اند «فقها حصون اسلامند» يعنى مكلفند اسلام را حفظ كنند و