٢. اهداف عالى اسلام در ابعاد زندگى فردى و اجتماعى، مى‌طلبد كه حكومت دينى تشكيل شود تا در پرتو آن، اهداف مورد نظر به دست آيد؛ يعنى بخش بزرگى از احكام و قوانين اسلامى را «احكام و قوانين سياسى اجتماعى اسلام» تشكيل مى‌دهد و به بعد اجتماعى انسان برمى‌گردد. اجراى اين‌گونه احكام، كه زمينه دست‌يابى به اهداف عالى اسلام را فراهم مى‌كند، جز با تشكيل حكومت دينى و اجرايى كردن همه آن احكام دست‌يافتنى نخواهد بود. اجراى ناقص آنها در حكومتهاى طاغوتى و غير دينى نيز كارساز نخواهد بود. از اين رو، بدون تشكيل حكومت اين احكام راكد مى‌ماند.
٣. از معدود افراد و گروههاى مسلمان كه بگذريم، انديشه حكومت اسلامى يك ضرورت و واقعيت مورد اتفاق اكثريت قريب به اتّفاق مسلمانان در طول تاريخ اسلام است. بيشتر متفكران شيعى و سنّى بر ضرورت آن متفق‌اند.
در اينجا براى تأييد گفتار خويش، به دو نمونه از تصريح متفكران اسلامى از شيعه و سنّى اشاره مى‌شود. علامه حلّى، متفكّر و انديشمند بلند آوازه شيعى مى‌نويسد:
اجْمَعَ الْعُقَلاءُ كافَّةً عَلَى الْوُجُوبِ فِى الْجُمْلَةِ خِلافاً لِلْازارِقَةِ وَالْاصْفَرِيَّةِ وَ غَيْرِهِمْ مِنَ الْخَوارِجِ. «١» عقلا و انديشمندان مسلمان بر وجوب و ضرورت امامت و حكومت فى الجمله اجماع دارند، برخلاف گروههاى ازارقه و اصفريّه «٢» و غير آنان از خوارج [كه منكر ضرورت حكومتند].
ابو منصور عبدالقاهر بغدادى، از علماى مشهور اهل سنّت نيز مى‌نويسد:
جمهور ا كلام جديد ١٤٤ فهرست منابع‌ صحاب ما از متكلمان و فقيهان، همراه شيعه ... و اكثر معتزله بر وجوب امامت قائلند.» ٤. يكى از دلايل روشن مشروعيت حكومت و ضرورت آن در اسلام و به ويژه در تفكر شيعى، انديشه حكومت واحد جهانى است كه به تصريح قرآن كريم، «٤» روزى فرا خواهد رسيد كه بندگان صالح و مستضعفان با قيام مصلح جهانى حضرت مهدى (عج)، حكومت‌هاى طاغوتى را از